Dr Glen Steele jest emerytowanym profesorem Southern College of Optometry. Choć zakończył pracę etatową, nadal aktywnie kontynuuje swoją karierę zawodową poprzez wykłady i seminaria kliniczne, kładąc szczególny nacisk na potrzeby w zakresie opieki wzrokowej niemowląt i małych dzieci w trakcie ich rozwoju.
Jest członkiem oraz byłym przewodniczącym komisji InfantSEE® and Children’s Vision Committee przy AOA Foundation. Prowadził liczne wykłady na terenie całych Stanów Zjednoczonych oraz międzynarodowo, koncentrując się na rozwoju widzenia oraz opiece nad niemowlętami i małymi dziećmi.
Dr Steele został wprowadzony do Hall of Fame Tennessee Independent Colleges and Universities Association oraz w 2022 roku otrzymał nagrodę W. David Sullins, Jr. OD Award przyznawaną przez Optometry Cares – AOA Foundation. W tym samym roku uhonorowano go także nagrodą TAOP Dr. Jeff Foster Distinguished Service Award, a w 2023 roku otrzymał AOA Distinguished Service Award. W 2019 roku został włączony do National Optometry Hall of Fame.
Kluczowy związek między widzeniem a ogólnym rozwojem Kurs w zarysie przedstawi kluczowe znaczenie widzenia w ogólnym rozwoju dziecka oraz wyjaśni, dlaczego tak istotne jest wczesne wykrywan...
Kluczowy związek między widzeniem a ogólnym rozwojem
Kurs w zarysie przedstawi kluczowe znaczenie widzenia w ogólnym rozwoju dziecka oraz wyjaśni, dlaczego tak istotne jest wczesne wykrywanie ewentualnych trudności. Omówione zostanie, w jaki sposób proces widzenia kieruje i wpływa na wszystkie działania, które odgrywają fundamentalną rolę w rozwoju.
Szkolenie obejmie również metody badania typowo rozwijającego się dziecka, wraz z zasadami postępowania (managementu).
Rob Lewis
Zrozumienie i postępowanie z diplopią w kontekście zeza rozwojowego
W środowisku specjalistów zajmujących się opieką nad wzrokiem istnieją istotne obawy dotyczące możliwości wystąpienia trwałego lub utrzymującego się podwójnego widzenia po interwencjach w leczeniu zeza. W trakcie wykładu omówione zostaną utrzymujące się nieporozumienia dotyczące rozwoju widzenia, natury diplopii oraz organizacji pola widzenia, które prowadzą do tych obaw w leczeniu zeza.
Prezentacja wyjaśni, dlaczego diplopia czasami pojawia się po zabiegach chirurgicznych zeza, dlaczego nie musi być ona trwałym następstwem, a także omówi metody postępowania i eliminacji podwójnego widzenia — jeśli występuje — poprzez zastosowanie kombinacji korekcji okularowej oraz terapii widzenia (VT). Wybrane techniki terapii widzenia zostaną zaprezentowane podczas warsztatów.
Vassilis Kokotas
Ponowne ustawienie widzenia: praca „za kulisami” w leczeniu diplopii
Prezentacja skupi się na uzasadnieniu postępowania z diplopią w trakcie programu Treningu Widzenia. Podwójne widzenie jest często postrzegane z lękiem jako objaw, jednak może być również wykorzystywane jako mechanizm informacji zwrotnej służący do ponownej kalibracji widzenia obuocznego oraz zwiększania świadomości wzrokowej. Jako terapeuci możemy przeformułować i zmieniać warunki, w których doświadczenia pacjentów będą prowadzić ich do efektu terapeutycznego.
Omówione zostaną aspekty optyczne, percepcyjne oraz komunikacyjne, aby zapewnić niezbędne podstawy do skutecznego leczenia oraz stworzyć fundament dla treści prezentowanych podczas warsztatów.
Paul Harris and Matt Mathews
Dr Harris przedstawi protokół oceny podwójnego widzenia, gdy się z nim spotykamy. Podczas dwóch warsztatów zaprezentuje kluczowe elementy zarówno diagnostyki (warsztat 1), jak i opcji terapeutycznych uzupełniających terapię widzenia (VT) (warsztat 2), pomagających pacjentowi z podwójnym widzeniem w ponownym osiągnięciu symetrycznego korzystania z własnego ciała. Jedną z największych obaw, które wszyscy podzielamy, jest wywołanie u pacjenta stałego podwójnego widzenia. Dr Harris opowie historię swojego jedynego przypadku, który zakończył się utrwalonym podwójnym widzeniem u pacjenta Matta Mathewsa. Matt, który miał 16 lat w chwili rozpoczęcia terapii widzenia w 1982 roku, będzie częścią prezentacji i opowie o swoich doświadczeniach z VT oraz o swoim udanym życiu.
Glen Steele
Ten kurs w skrócie przedstawi kluczowe znaczenie wzroku w ogólnym rozwoju oraz wyjaśni, dlaczego tak ważne jest wczesne identyfikowanie zaburzeń. Omówione zostanie w jaki sposób proces widzenia kieruje i wpływa na wszystkie działania, które są niezwykle istotne w okresie rozwoju. Kurs obejmie również metody badania typowego dziecka, wraz z zasadami postępowania i prowadzenia terapii.
Rob Lewis Zrozumienie i postępowanie z diplopią w kontekście zeza rozwojowego W środowisku specjalistów zajmujących się opieką nad wzrokiem istnieją istotne obawy dotyczące możliwości wystą...
Rob Lewis
Zrozumienie i postępowanie z diplopią w kontekście zeza rozwojowego
W środowisku specjalistów zajmujących się opieką nad wzrokiem istnieją istotne obawy dotyczące możliwości wystąpienia trwałego lub utrzymującego się podwójnego widzenia po interwencjach w leczeniu zeza. W trakcie wykładu omówione zostaną utrzymujące się nieporozumienia dotyczące rozwoju widzenia, natury diplopii oraz organizacji pola widzenia, które prowadzą do tych obaw w leczeniu zeza.
Prezentacja wyjaśni, dlaczego diplopia czasami pojawia się po zabiegach chirurgicznych zeza, dlaczego nie musi być ona trwałym następstwem, a także omówi metody postępowania i eliminacji podwójnego widzenia — jeśli występuje — poprzez zastosowanie kombinacji korekcji okularowej oraz terapii widzenia (VT). Wybrane techniki terapii widzenia zostaną zaprezentowane podczas warsztatów.
Vassilis Kokotas
Ponowne ustawienie widzenia: praca „za kulisami” w leczeniu diplopii
Prezentacja skupi się na uzasadnieniu postępowania z diplopią w trakcie programu Treningu Widzenia. Podwójne widzenie jest często postrzegane z lękiem jako objaw, jednak może być również wykorzystywane jako mechanizm informacji zwrotnej służący do ponownej kalibracji widzenia obuocznego oraz zwiększania świadomości wzrokowej. Jako terapeuci możemy przeformułować i zmieniać warunki, w których doświadczenia pacjentów będą prowadzić ich do efektu terapeutycznego.
Omówione zostaną aspekty optyczne, percepcyjne oraz komunikacyjne, aby zapewnić niezbędne podstawy do skutecznego leczenia oraz stworzyć fundament dla treści prezentowanych podczas warsztatów.
Paul Harris and Matt Mathews
Dr Harris przedstawi protokół oceny podwójnego widzenia, gdy się z nim spotykamy. Podczas dwóch warsztatów zaprezentuje kluczowe elementy zarówno diagnostyki (warsztat 1), jak i opcji terapeutycznych uzupełniających terapię widzenia (VT) (warsztat 2), pomagających pacjentowi z podwójnym widzeniem w ponownym osiągnięciu symetrycznego korzystania z własnego ciała. Jedną z największych obaw, które wszyscy podzielamy, jest wywołanie u pacjenta stałego podwójnego widzenia. Dr Harris opowie historię swojego jedynego przypadku, który zakończył się utrwalonym podwójnym widzeniem u pacjenta Matta Mathewsa. Matt, który miał 16 lat w chwili rozpoczęcia terapii widzenia w 1982 roku, będzie częścią prezentacji i opowie o swoich doświadczeniach z VT oraz o swoim udanym życiu.
Glen Steele
Ten kurs w skrócie przedstawi kluczowe znaczenie wzroku w ogólnym rozwoju oraz wyjaśni, dlaczego tak ważne jest wczesne identyfikowanie zaburzeń. Omówione zostanie w jaki sposób proces widzenia kieruje i wpływa na wszystkie działania, które są niezwykle istotne w okresie rozwoju. Kurs obejmie również metody badania typowego dziecka, wraz z zasadami postępowania i prowadzenia terapii.
Just Look Retinoscopy a rozwój dziecka Metoda Just Look Retinoscopy umożliwia obserwację wzorców działania dziecka podczas angażowania się w zadanie lub aktywność, w miarę jak przechodzi on...
Just Look Retinoscopy a rozwój dziecka
Metoda Just Look Retinoscopy umożliwia obserwację wzorców działania dziecka podczas angażowania się w zadanie lub aktywność, w miarę jak przechodzi ono przez kolejne etapy rozwoju.
Dzięki systematycznej obserwacji można ocenić:
które stanowią podstawę kształtowania się wzorców zachowań wykorzystywanych w przyszłych aktywnościach.
Just Look Retinoscopy a rozwój dziecka Metoda Just Look Retinoscopy umożliwia obserwację wzorców działania dziecka podczas angażowania się w zadanie lub aktywność, w miarę jak przechodzi on...
Just Look Retinoscopy a rozwój dziecka
Metoda Just Look Retinoscopy umożliwia obserwację wzorców działania dziecka podczas angażowania się w zadanie lub aktywność, w miarę jak przechodzi ono przez kolejne etapy rozwoju.
Dzięki systematycznej obserwacji można ocenić:
które stanowią podstawę kształtowania się wzorców zachowań wykorzystywanych w przyszłych aktywnościach.
Techniki oceny zdolności i postępów w terapii widzenia z wykorzystaniem retinoskopu Włączenie retinoskopu do obserwacji pacjenta podczas terapii widzenia pozwala ocenić wzorce działania bez...
Techniki oceny zdolności i postępów w terapii widzenia z wykorzystaniem retinoskopu
Włączenie retinoskopu do obserwacji pacjenta podczas terapii widzenia pozwala ocenić wzorce działania bez konieczności uzyskiwania werbalnej odpowiedzi od pacjenta.
Stosowanie różnych soczewek w trakcie wykonywania przez pacjenta określonych procedur – zwłaszcza gdy wzrasta złożoność zadania – umożliwia dokładniejszą ocenę postępów zarówno w obrębie konkretnego ćwiczenia, jak i całego programu terapii widzenia.
Na podstawie obserwacji można określić:
Informacje te mogą zostać wykorzystane przez pacjenta w przyszłych działaniach związanych z podejmowaniem i podtrzymywaniem aktywności.
Techniki oceny zdolności i postępów w terapii widzenia z wykorzystaniem retinoskopu Włączenie retinoskopu do obserwacji pacjenta podczas terapii widzenia pozwala ocenić wzorce działania bez...
Techniki oceny zdolności i postępów w terapii widzenia z wykorzystaniem retinoskopu
Włączenie retinoskopu do obserwacji pacjenta podczas terapii widzenia pozwala ocenić wzorce działania bez konieczności uzyskiwania werbalnej odpowiedzi od pacjenta.
Stosowanie różnych soczewek w trakcie wykonywania przez pacjenta określonych procedur – zwłaszcza gdy wzrasta złożoność zadania – umożliwia dokładniejszą ocenę postępów zarówno w obrębie konkretnego ćwiczenia, jak i całego programu terapii widzenia.
Na podstawie obserwacji można określić:
Informacje te mogą zostać wykorzystane przez pacjenta w przyszłych działaniach związanych z podejmowaniem i podtrzymywaniem aktywności.